0 جامعه‌گرایان و نقد فردگرایی و بی‌طرفی دولت لیبرال Communitarianism and Critic of Individualism and Liberal State’s Neutrality http://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_689.html 0 جامعه‌گرایی از مهم‌ترین جریان‌های فکری منتقد لیبرالیسم سیاسی حاکم بر دورۀ مدرن در غرب است که تقریباً در اواخر قرن بیستم پا به عرصۀ تفکر سیاسی گذاشته است. جامعه‌گرایان در نقد لیبرالیسم سیاسی غرب گزاره‌های متعددی را مطرح کرده‌اند، که در این میان دو گزارۀ «فردگرایی» و ادعای «بی‌طرفی دولت در مسائل سیاسی و اجتماعی» مطمح نظر نویسندگان پژوهش حاضر است. از این‌رو در این مقاله تلاش می‌شود تا به گونه‌ای مختصر دیدگاه‌های انتقادی متفکران جامعه‌گرا به لیبرالیسم و گزاره‌های اصلی آن، هم‌چون فردگرایی و ادعای بی‌طرفی دولت در مسائل سیاسی و اجتماعی، بررسی شود. یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که جامعه‌گرایان، بر خلاف فردگرایی لیبرال، فرد را محصور در نوعی ادراک اجتماعی می‌دانند و همچنین خواستار حدودی از مداخلۀ دولت در امور سیاسی و اجتماعی‌اند. به هر صورت جامعه‌گرایی را باید به صورت طیف بررسی کرد که کم‌ترین رسالتی که بر دوش دارد نقد لیبرالیسم است. 1 Communitarianism is one of the most important critics of political liberalism. Communitarianism has raised a number of questions, especially about individualism and state’s neutrality in political and social issues. Therefore, this article tries briefly to study this approach. The findings show that communitarianism, unlike liberal individualism, requires state’s interference in political and social issues. 1 13 محمد ابوالفتحی Mohammad Abolfathi دکترای علوم سیاسی، استادیار و مدیر گروه علوم سیاسی دانشگاه رازی کرمانشاه Iran dr.mabolfathi@yahoo.com مختار نوری Mokhtar Noori کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه رازی کرمانشاه Iran mokhtarnouri38@yahoo.com communitarianism Modernity political liberalism individualism State

0 چرخشی نو در معرفت‌شناسی غربی در باب شکاکیت A new Return on Skepticism in Western Epistemology http://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_690.html 0 در طی تاریخ فلسفه، مسئلة علم ما به جهان خارج یکی از موضوعات مورد توجه شکاکان بوده و مشهورترین تقریر این قسم از شکاکیت را رنه دکارت بیان کرده است. در دهه‌های اخیر رویکرد نوظهوری با عنوان برونی‌گرایی در معرفت‌شناسی مطرح شده است و به‌نظر می‌رسد برای پاسخ به این مسئله قابلیت‌‌های چشم‌گیری دارد. شاخص‌ترین نظریة توجیه و شناخت پرورده‌شده در قالب این رویکرد به نظریة اعتمادگرایی فرایندی موسوم است. در مقالة حاضر، نشان داده شده است که این نظریه، به دلیل طرح معیارهای نسبتاً سهل‌گیرانه برای معرفت و اجتناب از الزامات دشوار دکارتی، چشم‌انداز نسبتاً جدیدی برای حل معضل دکارتی در مقابل دیدگان ما می‌گستراند. 1 In history of philosophy, the problem of our knowledge about external world is one of considerable topics and the most important version of that is found in René Descartes. In recent decades, a new approach called Externalism have emerged that seems can respond to this problem especially Process Confidentialism approach. In present article, it have been shown that this theory because of almost tolerable standards and avoidance of strict Cartesian requirements introduce an almost new perspective. 15 34 جلال پیکانی Jalal Paykani استادیار گروه الهیات دانشگاه پیام نور Iran jpaykani@yahoo.com skepticism Externalism Alvin Goldman brain in jar

0 گسست‌های گسترده: واکاوی گزندهای «فایده‌گرایی» جان استوارت میل بر «یک‌پارچگی» و «خودآیینی» آدمی Extensive Alienation:An Analysis of the Threats of John Stuart Mill’s Utilitarianism on the Agent’s ‘Integrity’ and ‘Autonomy’ http://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_691.html 0 هدف از نگارش این مقاله طرح، تبیین، و تحلیلِ یکی از مهم‌ترین انتقادهای وارد‌شده در سنت فلسفی انگلوساکسون بر «فایده‌گرایی» کلاسیک است. این انتقاد را، که به انتقاد ناظر بر «یکپارچگی» معروف است، برنرد ویلیمز در سال 1973 مطرح کرد، و در کنار انتقاد ناظر بر عدالت، که جان رالز در سال 1971 مطرح کرده بود، مهم‌ترین انتقادهای واردشده بر فایده‌گرایی کلاسیک قلمداد می‌شوند. بنابر این انتقاد، فایده‌گرایی «یکپارچگی» و «خودآیینی» فرد را تهدید می‌کند و «گسست»های گسترده‌ای در آدمی پدید می‌آورد که از جملۀ آن‌ها می‌توان به «گسست» میان عمل آدمی و باورهای ژرف اخلاقی او و «گسست» میان عمل آدمی و روابط دوستانه و عاشقانه‌اش اشاره کرد. این مقاله، پس از تبیین انتقاد برنرد ویلیمز، می‌کوشد با استفاده از مشهورترین شروح و تفاسیر این انتقاد در آرای فیلسوفانی مانند راجر کریسپ، جولیا درایور و تیموتی چپل انتقاد ویلیمز را از زوایای مختلف تحلیل کند و تفاسیر و گونه‌های مختلف آن را معرفی نماید. واکاویِ این انتقاد و گونه‌های مختلف آن می‌تواند در داوریِ ما دربارۀ «فایده‌گرایی» و درکمان از چرایی و چگونگی پیدایش گونه‌های مختلف آن تأثیرگذار باشد. 1 The main aim of this paper is to describe and analyze one of the most significant criticisms of classical utilitarianism in the Anglo-Saxon philosophical tradition. This criticism, called the “integrity criticism,” was put forward by Bernard Williams in 1973 and, along with the so-called “justice criticism” which was put forward by John Rawls in 1971, is counted as the most significant criticism of classical utilitarianism. It argues that utilitarianism threatens the agent’s “integrity” and “autonomy,” and brings extensive “alienation” from her considered moral judgments and friendly and lovely relationships. This paper describes Bernard William’s criticism of classical utilitarianism and its various guises. Then, using Roger Crisp’s, Julia Driver’s, and Timothy Chappell’s interpretations, it analyzes it from various perspectives. Analyzing the “integrity criticism” in its various guises enriches our understanding of “utilitarianism” and helps us to find out how and why its different forms have been put forward. 35 56 شیرزاد پیک‌حرفه Shirzad Peik-Herfeh عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) Iran shirzad.peik@gmail.com utilitarianism Alienation integrity Autonomy

0 کانت و تراکتاتوس با توجه به تفسیر دیوید پیرس Kant and Tractatus according to David Pears http://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_692.html 0 ویتگنشتاین در تراکتاتوس با آهنگی کانتی فلسفه را سراسر نقد زبان معرفی‌ می‌کند. یکی از خوانش‌های شایع از تراکتاتوس، و شاید متداول‌ترین آن، خوانش کانتی است. در این قرائت مؤلفه‌‌های کانتی تراکتاتوس پررنگ می‌‌شود و فلسفۀ متقدم ویتگنشتاین کانتی فهمیده می‌‌شود. البته این بدین معنا نیست که تراکتاتوس از جنبه‌‌های غیرکانتی و غیرنقدی تهی باشد. میان شارحانی که به این نوع قرائت شهره‌‌اند اختلافات درخور توجهی وجود دارد. از طرف دیگر مفاهیمی مانند مؤلفۀ کانتی و فهم کانتی تراکتاتوس بسیار کلی است و بهرۀ شایان توجهی را نصیب مخاطب نمی‌‌کند. گاه از چنین مفاهیمی برداشتی به ذهن متبادر می‌‌شود که اندکی تحقیق آن را برنمی‌‌تابد. از این‌رو در این نوشتار بر آن شدیم که دیدگاه یکی از شارحان کانتی تراکتاتوس را تبیین کنیم تا، از این رهگذر، این نوع قرائت در مسیر روشن‌شدن قدم بردارد. این نوشتار پژوهشی تطبیقی را میان فلسفۀ متقدم ویتگنشتاین و فلسفۀ کانت در قلمرو نقد عقل محض از دیدگاه دیوید پیرس، یکی از شارحان پرآوازۀ ویتگنشتاین، رقم می‌‌‌‌زند. 1 Wittgenstein practices a critique of language, in a broad Kantian sense. In the middle of the Tractatus Wittgenstein writs whit Kantian ring: All philosophy is critique of language. There is a fairly long tradition of reading that finds the Tractatus basically Kantian. Considering the importance of this reading in relation to the Tractatus, this article attempts to explain and analyze this reading according to David Pears. Pears believes that the simplest general characterization of Wittgenstein’s earlier philosophy is that it is critical in the Kantian sense of that word. Kant offered a critique of thought and Wittgenstein offers a critique of the expression of thought in language. 57 74 مهدی حسین‌زاده یزدی Mahdi Hoseinzadeh Yazdi دانشجوی دکتری فلسفۀ غرب، دانشگاه علامه طباطبایی Iran mahdi.hosn@gmail.com علی‌اکبر احمدی افرنجامی Ali Akbar Ahmadi Afranjami استادیار دانشگاه علامه طباطبایی Iran a.a.ahmadi@gmail.com Kant Tractatus Wittgenstein David Pears

0 جنبش‌های بنیادگرایی دینی Religious Fundamental Movements http://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_693.html 0 اصطلاح بنیادگرایی دینی در مورد گروه‌‌های بستۀ مذهبی به‌کار می‌‌رود که جریان اصلی خود را، که از میان آن برخاسته‌‌اند، به دلیل سازش‌‌کاری یا غفلت، متهم به فراموشی اصول بنیادین مذهبی می‌‌دانند و آن را قبول ندارند و خود را نمایندۀ واقعی دین مزبور می‌‌دانند. در این مقاله، برای این‌که بتوان بنیادگرایی دینی را به‌منزلۀ جنبشی اجتماعی بررسی کرد، به استفاده از نظریه‌ای مناسب در زمینۀ جنبش‌های اجتماعی نیاز است تا ابعاد بنیادگرایی دینی به‌منزلۀ جنبشی اجتماعی بر ما روشن شود، بنابراین در این مقاله از نظریۀ کاستلز بهره جستیم و برای تبیین این جنبش‌ها در واقعیت از مدل عملی ـ نظری زاهد استفاده کردیم که، علاوه‌بر توجه به فرد و جامعه، به عامل رابطه در بحث جنبش اجتماعی توجه دارد و با استفاده از این مدل ابعاد جنبش اجتماعی (زمینۀ اجتماعی و سیاسی جنبش، ایدئولوژی، کنش‌گران، و خود جنبش) را از سه جریان بنیادگرای دینیِ، یعنی صهیونیسم مسیحی، گوش آمونیم، و القاعده بیرون آوردیم که هریک از آن‌ها مربوط به یکی از سه دین بزرگ ابراهیمی است. نهایتاً به نقاط مشترک بین این جنبش‌های بنیادگرا دست پیدا کردیم. این نقاط مشترک عبارت‌اند از: 1. پدیده‌ای جهانی‌اند؛ 2. معتقد به قطعیت متون مقدس‌اند، اما در عین حال برخوردی گزینشی با آن دارند؛ 3. خواهان بازگشت و تفسیر مجدد بنیادها و مبانی دینی طبق ایدئولوژی مورد نظر خودشان‌اند؛ 4. جهت‌گیری سیاسی خاصی دارند و در مقابل نظم سیاسی موجود ایستاده‌اند؛ 5. از سکولاریسم انتقاد می‌کنند و واکنشی افراطی به جریان‌های ضد دین رایج در دوران مدرن‌اند؛ 6. اکثر آن‌ها تحت تأثیر عقاید هزاره‌‌گرایانه‌اند. 1 In this paper we argue about religious fundamentalism as a social movement. We use a particular theory to explore different aspects of these movements. To use Castell’s theory could be suitable to analyze this kind of movement. Then to explain fundamentalism we use Zahed practical - theoretical model in social movements. This model is applied to three fundamentalist movements in Christianity, Islam and Judaism (Christian Zionism, Al Ghedeh and Gush Emunim). Finally we find some similar points among them. Such as: fundamentalism as global phenomena, similar reactions to secularism and … 75 105 سیدسعید زاهد زاهدانی Saeed Zahed Zahedani دکترای جامعه‌شناسی، دانشیار گروه جامعه‌شناسی و برنامه‌ریزی اجتماعی دانشگاه شیراز Iran zahedani@shirazu.ac.ir احسان حمیدی‌زاده Ehsan Hamidizadeh دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی، دانشگاه شیراز Iran Ehamidizadeh@gmail.com Social movements religious fundamentalism Christian Zionism Gush Emunim Al Ghaedeh

0 بازشناسی مفهوم قدرت در اندیشۀ فوکو Recognition of Foucault’s Concept of Power http://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_694.html 0 هدف اصلی مقالۀ حاضر بازشناسی نوع نگاه فوکو به مقولۀ قدرت و ماهیت آن است. او از آبشخورهای فکری اندیشمندانی چون هایدگر، فروید، مارکس، و به‌خصوص نیچه بیش‌ترین تأثیر را پذیرفته است. فوکو با بدیل روش‌شناختی خود در قالب روش‌های دیرینه‌شناسی و تبارشناسی و با مفاهیمی مانند گفتمان و اپیستمه، که بیش از همه محصول فکری خود اوست، تأثیری پردامنه در اغلب قلمروهای اندیشه و اندیشمندان هم‌دوره و پس از خود بر جای گذاشت. مسئلۀ اصلی در تبارشناسی این است که چگونه انسان‌ها، با قرارگرفتن در درون شبکه‌ای از روابط قدرت و دانش، به سوژه و اب‍ژه تبدیل می‌شوند و روش دیرینه‌شناسی شیوۀ تحلیل تاریخی نظام‌های فکری یا گفتار است. وی قدرت را منحصراً در اختیار شخص، گروه، و یا طبقه‌ای نمی‌داند که آن را به صورت یک‌طرفه اعمال کنند. از نظر فوکو، قدرت چنین نیست که در دست حاکمان و در تملک شخصی آنان باشد، بلکه حالت رابطه‌ای و شبکه‌ای دارد که مانند سلسله اعصاب در جامعه پخش می‌شود. قدرت از نظر وی ماهیت نرم‌افزاری دارد و مشاهده‌شدنی نیست. به باور فوکو، قدرت لزوماً با ابزار خشونت‌آمیز اعمال نمی‌شود بلکه یک سخنرانی، نوار کاست، کتاب، اندیشه، و نظایر آن می‌توانند منابع قدرت باشند. این نمود از مظاهر قدرت، که در همة سطوح جامعه پخش شده است، اگر به وحدت برسد، چنان نیرویی به‌وجود می‌آورد که هیچ ارتشی را یارای مقابله با آن نیست. 1 The main objective of this paper looks at the Michel Foucault’s view about power and nature. Heidegger, Freud, Marx and Nietzsche in particular had a major impact on him. His own alternative methodological approaches in paleontology and genealogy, and with concepts of knowledge and understanding or the concept of discourse, had a very great impact on most areas of the range of thought and thinkers of his era. The main problem in genealogy is that how people by getting involved in network of power relations and knowledge, is formed as subject and object and paleontological method is either an historical analysis of systems of thought or speech. He believes that the power is not an exclusive or unilateral thing for a person, group or class. Foucault thinks that the power is not only in the hands of rulers and in their personal possession, but also is a relationship and network which distributes like nerves system in the society. The power has a software nature and it is not tangible and visible. Foucault believes that power is not necessarily apply violent means, but a lecture, cassettes, books, ideas and ... can be sources of power. Reaching of this manifestations view of power in society which distributed at all levels of society, has an extraordinary power which no army dare not deal with it. 107 127 هیرش قادرزاده Hersh Qaderzade کارشناس ارشد جامعه‌‌شناسی Iran hersh.qaderzade@gmail.com هادی نوری Hadi Noori استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه گیلان Iran hadinoori@guilan.ac.ir عباس نعیمی Abbas naeimi دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات Iran abbas.naiemi@ymail.com

0 ادوار تاریخی و فلسفة تمدن اسلامی و نسبت آن با تاریخ تمدن غرب Historical Periods and the Philosophy of Islamic Civilization and Its Relationship with the History of Western Civilization http://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_695.html 0 تمدن اسلامی از موضوعات مهمی است که نه‌فقط به هویت جهان اسلام بازمی‌گردد، بلکه در زمانه‌ای که تمدن غرب خود را بی‌رقیب دیده است، می‌تواند در هویت‌یابی دنیای اسلام بسیار مؤثر باشد؛ اما این‌که این تمدن چه فراز و فرودهایی را طی کرده است و این فراز و فرودها با تمدن غربی چه نسبتی برقرار می‌نماید ازجمله مواردی است که می‌تواند موضوع تحقیق باشد. همچنین در بحث از تحولات علمی و اجتماعی در تاریخ بشر معمولاً سه دورة یونان، قرون وسطی، و عصر جدید به‌منزلة شاخص و مبنا قرار می‌گیرد؛ در حالی که این تقسیم‌بندی تاریخی بیش‌تر تاریخ علمی و اجتماعی اروپا و مغرب‌زمین را شامل می‌شود. در این مقاله به بحث از دوره‌بندی علمی و اعتلا و انحطاط تمدن اسلامی در ابعاد مختلف طی پنج تحول بزرگ تاریخی می‌پردازیم. از این پنج دوره، دو دوره انحطاط و سه دوره اعتلا را می‌توان پژوهش کرد. امروز ما در سومین دورة اعتلا و پنجمین فراز از تحول تمدن اسلامی قرار داریم. این مهم می‌تواند در نسبت با تاریخ تمدن غرب و تحولات آن در نگاهی تطبیقی و نقدگونه، نگاهی جامع در هر دو حوزة تمدنی به ما ارزانی دارد. 1 Islamic Civilization is a subject with great importance, not only concerned with the identity of the Islamic world but also can be an effective factor in establishing it in the time when the Western Civilization beholds nothing equal to itself. But finding ups and downs occurred in the Western Civilization and how important this ups and downs is, are problems that can be a subject for research. Besides, in the discussion of the scientific and social developments in the human history, usually three periods are considered as criterions, that are Hellenic Ages, Middle Ages, and New Age; but this historical division includes mostly the scientific and social history of Europe and the West. This article discusses scientifically how to consider certain periods for the Islamic Civilization as well as its ups and downs during five great historical changes from various points of view. Two of these five periods studied in this article are the decadence and three of them are the exaltation of the Islamic civilization. Now we are in the third period of exaltation and the fifth step of development of the Islamic civilization. It can be a multilateral critical and comparative look at the history and development of the Islamic Civilization as compared with those of the Western Civilization. 129 149 موسی نجفی Mousa Najafi دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Iran najafisa@yahoo.com Islamic Civilization Western Civilization globalization Modernity modernization Iran and the Safavids the Crusades