تفسیر تفکر کنفوسیوسی با تمرکز بر پدیدارشناسی هایدگری با تاکید بر دلالت های تعیلم و تربیتی

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تریت دانشگاه تهران و پژهشگر حوزه فلسفه

2 دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه خوارزمی - پژوهشگر فلسفه

3 دانشیار مطالعات اجتماعی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

چکیده

در این مقاله سعی شده تا  بر اساس تفکر هایدگر یک راهِ شرقی؛ یعنی کتاب مکالمات، تفکرکنفوسیوس مورد واکاوی قرارگیرد. بنابراین چند موضوع محوری در اندیشه‌ی هر دو متفکر را برگزیده­ایم و با رویکرد پدیدارشناسانه به آنها می‌پردازیم. پدیدارشناسی-هرمنوتیکی هایدگری را  برای رفتن به سوی "فهمِ هستیِ چیزها" و مجالِ بروز دادنِ به آنها در نظر گرفتیم، تا که "هستیِ" هستنده‌ها  بتواند آشکار شود. با واکاوی چند مفهوم محوری در متن"مکالماتِ" کنفوسیوس نشان می‌دهیم که چه­گونه ارزش‌ها در اندیشه‌ی کنفوسیوسی به مثابه‌ی یک راه شرقی، به دستگاه اخلاقی تبدیل شده­اند و لذا هستی هستنده­ها محصور به هستیِ اخلاقی آنها شده (به این معنا که سیستم اخلاقی مشخص و معینی در جای هستی قرار گرفته و لذا امر انتیکی به جای انتولولوژی­اش نشسته است) و توانش، زیست جهان و موقعیت‌های متکثر را به مخاطره انداخته و گشودگی­های انتولوژیکی را از میان برداشته است. و نهایتاً در حیطه‌ی تعیلم و تربیت سبب شده، گشودگی و راه‌های دیگرگونه مجال بروز نیابند و راه‌های گونه‌گون و نو فروبسته شوند.



[i] . استفاده از واژه­ی تفکر کنفوسیوسی به این دلیل بوده است که  واژه­ی آیین کنفوسیوسی، برای مذهب رسمی در چین -قبل از دوران جدید به­کار برده می­شد، اما تفکر کنفوسیوسی برای آموزه­ها و فضایلی که کنفوسیوس قصد تعلیم آنها را داشت به­کار می­رفته است.

کلیدواژه‌ها


  1. روزنتسوایگ، فرانتز .(1377)."تراژدی و بیداری نفس" کتاب سروش- تراژدی. ترجمه‌ی مراد فرهادپور . تهران. سروش
  2. ریتر، یوآخیم.( 1391)، فرهنگ‌نامه‌ی تاریخی فلسفی" مقاله‌ی خدا". جلد دوم از مجموعه‌ی الهیات. تهران. موسسه‌ی پژوهشی حکمت فلسفه ایران و موسسه­ی نو ارغنون.
  3. عشماوی، محمد سعید. (1382)، اسلام‌گرایی یا اسلام. ترجمه‌ی امیر رضایی. تهران. قصیده سرا .
  4. فیگال، گونتر، (1394)، درآمدی بر هایدگر، ترجمه­ی شهرام باقری، تهران، انتشارات حکمت.
  5. کانت، امانوئل .(1383). سنجش خرد ناب. ترجمه‌ی میرشمس‌الدین ادییب سلطانی. تهران. امیرکبیر.
  6. کنفوسیوس .(1375)، مکالمات . ترجمه‌ی حسین کاظم‌زاده‌ی ایرانشهر. تهران. انتشارات علمی فرهنگی.
  7. مای، راینهارد .(1395)، منابع پنهان اندیشه‌های هایدگر؛ تاثیر آموزه‌های چینی و ژاپنی بر نوشته‌های وی. ترجمه‌ی حسن عرب. تهران. زندگی روزانه.
  8. نیچه، فردریش.( 1381)، چنین گفت زرتشت. ترجمه‌ی داریوش آشوری، تهران. نشر آگه.
  9. نیچه، فردریش.(1387)، تبارشناسی اخلاق، ترجمه‌ی داریوش آشوری ،تهران انتشارات آگاه.
  10. هایدگر، مارتین .(1386)، هستی و زمان. ترجمه‌ی سیاوش جمادی. تهران. نشر ققنوس .
  11. هایدگر، مارتین.(1391).هستی و زمان. ترجمه‌ی عبدالکریم رشیدیان. تهران. نشر نی
  12. هایدگر، مارتین. (1388)، "چه باشد آنچه خوانندش تفکر". ترجمه ی سیاوش جمادی. تهران. نشر ققنوس.
  13. هوسرل، ادموند ( 1392)، تأملات دکارتی. ترجمه‌ی عبدالکریم رشیدیان، تهران. نشر نی.
  14.  هوسرل، ادموند (1389). فلسفه به مثابه‌ی علم متقن، ترجمه‌ی بهنام آقایی و سیاوش مسلمی. تهران، نشر مرکز.
  15. هایدگر، مارتین (1377)،"بناکردن، سکونت کردن، فکر­کردن" در فلسفه‌ی تکنولوژی، ترجمه‌ی شاپور اعتماد، تهران، نشر مرکز.
  16. هایدگر،مارتین (1389) "وارستگی؛گفتاری درتفکرمعنوی"در فلسفه و بحران غرب، ترجمه‌ی محمد جوزی، تهران، نشر هرمس.
  17. یاسپرس، کارل (1388) کنفوسیوس، ترجمه‌ی احمد سمیعی، تهران، نشر خوارزمی.
 

  1. . Amine, El louhna (2015) Classical Confucian Political  Thougt,  Princeton University Press.
  2. Confucius (2007) The Analects of Confucius, translated by burton Watson, Columbia University Press.
  3. Confucius (2015) The Analects of Confucius, translated by Robert Eno, http:/www.indiana.edu/ p374/Analects_of_confucius_(Eno-2015).pdf
  4. Duarte, M. Eduardo (2012) Being and Learning, Boston, Sense PUBLISHERS PRESS.
  5. . Flanagan, Frank .M (2011 (Confucius the Analects and Western Education, New York, Continuum Press.
  6. Heidegger, Martin) 1978), Metaphysische Anfangsgründe der Logik im Ausgang von Leibniz , Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann.
  7.  Herrmann, Friedrich-Wilhelm von (2004) Subjekt und Dasein.Grundbegriffe von "Sein und Zeit".3 Auflage Frankfurt am Main:Vittorio Klostermann.
  8. Heubner E, Dwayne interview by William B. kennedy (1982) From Theory to Practice curriculum: Interview,  Religious Education,77(4), 363-374.