پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی غرب شناسی بنیادی 2383-0581 2 1 2011 04 21 Wittgenstein's Theory of Language Games: A Postmodern Philosophical Viewpoint of Language نظریة بازی‌های زبانی ویتگنشتاین: یک نظرگاه فلسفیِ پست‌مدرن دربارة زبان 87 100 258 FA بیت‌الله ندرلو پژوهشگر مرکز مطالعات جامعه‌شناختی آکادمی ایران‌شناسی دانشگاه لندن (IPCSS) Journal Article 2011 05 30 The Theory of Language Games is the key notion of Ludwig Wittgenstein's latter philosophy. This theory has been crafted against The Picture Theory of Language as the core of Wittgenstein’s Tractarian vision. <br />      According to The Picture Theory of Language, Language has merely one function: picturing reality. We can grasp the truth of World through grasping the truth of Language. Indeed, this latter theory is a representative of a Modern view of language. On the contrary, according to The Theory of Language Games, Language is a Multidimensional phenomenon; hence, we could never understand it from an Essentialist point of view. Indeed, Language consists of a body of different Language Games: Linguistic Functions. Each of such language games is connected with a special Form of Life. Thus conceived, understanding a language game essentially implies understanding the very Form of Life within which the language game occurs. The Theory of Language Games is a Postmodern Philosophical Standpoint of Language. And, in this article, our main goal is to analyze different aspects of this latter remark. نظریة بازی‌های زبانی (the theory of language games)، محوری‌ترین بحث فلسفة متأخر لودویگ ویتگنشتاین (1889 - 1951)، فیلسوف اتریشی‌‌تبار انگلیسی، است. این نظریه در تقابل با نظریة تصویری زبان، که هستة فلسفة متقدم ویتگنشتاین است، بسط یافته است. <br />براساس نظریة تصویری، زبان صرفاً یک کارکرد دارد: تصویرگری واقعیت. ما می‌توانیم با شناخت حقیقت زبان، حقیقت جهان را دریابیم. درواقع، نظریة اخیر اساساً نمایندة یک دیدگاه مدرن دربارة زبان است. درمقابل، طبق نظریة بازی‌های زبانی، زبان پدیده‌‌ای چندبعدی است، ازاین‌رو، نمی‌توان آن ‌را از دیدگاهی ذات‌گرایانه دریافت. درواقع، زبان پیکره‌ای از بازی‌های‌ زبانی ـ کارکردهای زبانی، متفاوت است. هریک از این بازی‌های‌ زبانی با شکلی از زندگی منطبق است. بنابراین، فهم یک بازی زبانی مستلزم شرکت در آن شکلی از زندگی است که بازی زبانی مورد نظر در بستر آن واقع می‌شود. نظریة بازی‌های زبانی اساساً یک دیدگاه فلسفی پست‌مدرن دربارة زبان است. هدف ما در این مقاله تحلیل ابعاد گوناگون مدعای اخیر است. https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_258_502e4a16930e414107ee22b6198c578f.pdf