پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی غرب شناسی بنیادی 2383-0581 8 1 2017 06 22 From Westernization to Underdevelopment; From Philosophy to Intellectualism: (An immanent Critique) از غرب‌زدگی تا توسعه‌نیافتگی؛ از فلسفه تا روشنفکری «سنجشی درون‌ماندگار» 37 53 2838 FA سیدمحمدتقی طباطبائی استادیار گروه تاریخ و تمدن غرب، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2017 05 20 There is a perplexing transition in Dr. Reza Davari's thought, when he problematizes the relation between Iranian and Western history/cultures, on which this paper is focusing. The interprative objective is to clarify this transition on the basis of the implicit relation between the two most fundamental concepts in his earlier and later thought respectively westernization and underdevelopment. Although, by this transition, the level of discussion transits from an ontologico-philosophical to an intellectualist one. So, there are two different levels of problematization in his thought which differ deeply. Therefore, we are not just dealing with the substitution of fundamental concepts, but with different problematizations and different levels of discussion. Obviously, there will be new problems arising which are not just conserning with the justification of the transition but with the problematization of westernization itself. Finally, it's been concluded that in order to clarify these new problems, we should step back to the level of philosophical discussion, and first of all to the clarification of the I-not-I relation which has been neglected thouroughly in the whole project.    تفکر دکتر رضا داوری اردکانی، حرکت و گذاری دارد که منطق آن روشن نشده است. موضوع اصلی این مقاله توجه به این گذار، روشن‌سازی منطق درونی آن و سپس پرداختن به چالش‌های درونی‌اش است. ازین رو نخست به اثبات وجود این گذار پرداخته و سپس در حرکتی تفسیری تلاش می‌شود تا به چیستی این گذار و منطق آن توجه شود. هدف آن است تا روشن شود، برآمدن مفهوم «توسعه‌نیافتگی» ـ مفهوم بنیادین در نوشته‌های متاخر دکتر داوری ـ به نحو مضمر در فهم ایشان از چگونگی بیرون‌شدن از وضع «غرب‌زدگی» ـ مفهوم بنیادین در نوشته‌های متقدم ـ نهفته بوده است و حرکت فکری ایشان بیش از آن‌که بر اساس مفهوم گسست فهم شود بهتر است با مفهوم گذار و جابه‌جایی سطحِ بحث، فهم شود. با این گذار، بحث از سطح فلسفی به سطح روشنفکرانه جابه‌جا می‌شود و پرسش‌ اصلی نیز از چیستی و چگونگی نسبت ما با غرب به پرسش از چگونگی چیرگی بر دشواری‌های راه تجدد تغییر می‌یابد. در این‌جاست که باز به نوبه‌ی خود پرسش‌های جدیدی سربرمی‌آورند. این پرسش‌های نوپدید، به جای آن‌که پرسش‌هایی از چرایی این گذار باشند، پرسش‌هایی از خود «طرح غرب‌زدگی» و صورت‌بندی مفهومی آن هستند. با طرح این پرسش‌ها نیاز ضروری ما برای بازگشت دوباره از روشنفکری به فلسفه و بازاندیشی خود «طرح غرب‌زدگی» هم‌چون فهمی خاص از نسبت من و جزـ‌من، آشکار می‌شود.      https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_2838_4d10ebee69ad5102a0d1804eb1c771c7.pdf