پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی غرب شناسی بنیادی 2383-0581 3 1 2012 04 20 Wilhelm Dilthey’s Role in the Construction of Humanities and Defense of its Objectivity نقش ویلهلم دیلتای در پایه‌گذاری علوم انسانی و دفاع از عینیّت آن 109 126 594 FA روح الله نوری استادیار محمدرضا ریخته گرایان استاد Journal Article 2012 05 14 Wilhelm Dilthey, one of the classical hermeneutic philosophers, had a great role in the development of hermeneutics. His top most roles in philosophy were to analyze hermeneutics epistemologically and to defend its value and position. Analysis of the reasons why Dilthey paid great attention to the humanities Signifies that his era coincided with complete eradication of the humanities and an unprecedented growth of experimental sciences. Therefore, as a reaction to the supremacy of natural sciences, Dilthey tried to pave the way so that humanities will be objectified and get a valuable position like natural sciences. This idea raised a very basic question in his mind “How is it possible to gain a valid, objective and definite understanding and identification in humanities as in natural sciences? After a great deal of long deliberation, Dilthey concluded that selecting a firm basis as well as a right path helped natural sciences to succeed, while humanities have neither a firm basis nor a right and definite path. Thereafter, Dilthey thought his duty was to establish humanities on the one hand and to provide it with a right path on the other hand. Due to this point, he started his work from 1883 and continued it up to the end of his life. Writing several valuable books was the result of his work in this area .The first one was “An introduction to the human science" and the last one was "Formation of the historical world in humanities."In his first book and under the principal called "phenomentality" or "facts of consiouness", Dilthey declined the origin of everything that exists to a mental or internal moved. he, then, based science and especially humanities on this viewpoint. To achieve his goal, he selected self-reflection and introspection procedure. But later on, he came to know that one cannot solve the objectivity problem with this sort of analysis. Therefore, changing his view, Dilthey replaced “facts of consiouness "with" the objectivity of soul”. By doing this, he intended to solve the problem of understanding and defend the value and objectivity of the humanities. The purpose of this dissertation is to analyze ups and downs of what Dilthey did in this regard. ویلهلم دیلتای یکی از فیلسوفان هرمنوتیک دورة کلاسیک است که نقش بسیار مهمی در بسط علم هرمنوتیک داشته است. بیش‌ترین سهم دیلتای در فلسفه تحلیل معرفت‌شناسانة وی از علوم انسانی و دفاع از ارزش و جایگاه آن است. بررسی علل توجة دیلتای به علوم انسانی نشان می‌دهد که دوران دیلتای با طرد کامل علوم انسانی و رشد و بسط بی‌سابقة دانش تجربی یا علوم طبیعی مقارن بود. دیلتای در واکنش به سیطرة علوم طبیعی کوشید تا مقدمات عینیّت‌بخشی به علوم انسانی را فراهم کند و ارج و اعتباری همانند علوم طبیعی برای آن پیدا کند. این مسئله سبب طرح پرسش بنیادین در اندیشة دیلتای شد و آن این‌که فهم و شناخت قطعی، عینی، و معتبر چگونه در علوم انسانی، آن‌چنان که در علوم طبیعی میسر است، امکان‌پذیر است. دیلتای پس از تأمل بسیار به این نتیجه رسید که علت کامیابی علوم طبیعی این است که دانشمندان، برای این علوم، پایه و اساس محکم و روش درستی اتخاذ کرده‌اند. در حالی که علوم انسانی نه پایه و اساس محکمی دارد و نه روش درستی اتخاذ کرده است، لذا دیلتای رسالت خود را از یک سو پایه‌گذاری علوم انسانی و از سوی دیگر تهیه و تدوین روش مناسب برای آن می‌دانست. به‌ همین علت و برای رسیدن به این مقصود، دیلتای کار خود را از 1883 آغاز و تا پایان عمر در پی انجام آن بود. حاصل این تلاش بی‌وقفه نگارش و چاپ چندین کتاب ارزش‌مند است که <em>مقدمه‌ای بر علوم انسانی</em> اولین و <em>تشکل جهان تاریخی در علوم انسانی</em> آخرین آن‌هاست. دیلتای در <em>مقدمه‌ای بر علوم انسانی</em> در اصل پدیداربودن یا امور واقع متعلق به آگاهی، منشأ هر چیزی که وجود دارد (اشیا و احساسات)، را به یک حالت روانی یا درونی فروکاست و بنیاد علوم به‌ویژه علوم انسانی را بر آن استوار کرد و طریق خود‌اندیشی یا درون‌نگری را برای دریافت و یا شناخت آن برگزید، اما بعدها متوجه شد که با این تحلیل نمی‌تواند مشکل عینیّت علوم انسانی را برطرف کند. بنابراین با تغییر نگرش خود، بحث عینیّت‌یافتگی روح را جانشین امور واقع متعلق به آگاهی کرد تا شاید به این طریق هم مشکل فهم را حل کند و هم از اعتبار و عینیّت علوم انسانی دفاع کند. هدف این مقاله بررسی فراز و فرود دیلتای در این راه ناهموار است. https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_594_f754c914ab63eb7fbd57495f65b50003.pdf