پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگیغرب شناسی بنیادی2383-05812120110421Rereading Critical Ideas Concerning and Crises of Democracyبازخوانی آرای انتقادی و بحرانهای فراروی دموکراسی124253FAجلالحاجیزادهکارشناس ارشد علوم سیاسیJournal Article20110617Though democracy enjoys such a lofty status in the contemporary world that many people think of it as a certain and evident thing, theory of democracy and its standards have been faced by challenging critiques. The main origin of critical approach towards democracy should be sought for in the ancient Greece time. As a matter of fact, since the very beginning in the ancient time, the nature of democracy have been faced by problems and crises by which democracies in our time are faced as well. Brief rereading of some critical considerations concerning democracy in an analytic-descriptive methodology and explanation of challenges facing it are the main objective of the present article. According to the findings of the present research, cognitive interaction between equality and liberty, two conflicting dimensions of democracy, democracy puzzle, and the phenomenon of globalization are the main challenges by which the theory of democracy is faced.هرچند اعتبار و منزلت دموکراسی در دنیای معاصر چنان گسترده شده است که بسیاری وجود آن را مسلم و بدیهی میانگارند، نظریة دموکراسی و موازینش با انتقادات چالشی روبهرو بوده است. منشأ غالب رویکرد انتقادی به دموکراسی را باید در عصر یونان باستان جستوجو کرد. درواقع، از همان سرآغاز باستان ماهیت دموکراسی، معضلات و بحرانهایی را فراروی خود داشته است که دموکراسیهای عصر ما نیز کموبیش با آنها در جدالاند. بازخوانی اجمالی برخی ملاحظات نقادانه پیرامون دموکراسی با روش تحلیلی ـ توصیفی و تبیین چالشهای فرادید آن هدفی است که در این مقاله دنبال میشود. مطابق یافتههای این پژوهش، تعامل معرفتی بین برابری و آزادی، دوسویة متناقض دموکراسی، معمای دموکراسی، و پدیدة جهانیشدن عمده چالشهاییاند که نظریة دموکراسی با آنها مواجه است.https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_253_c24cd76e1ce41366a4bbe8a49b02a028.pdfپژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگیغرب شناسی بنیادی2383-05812120110421Comparative Mythology in the Western Cultural Traditionاسطورهشناسی تطبیقی در سنت فرهنگی غرب2538254FAمریمصانعپورعضو هیئت علمی گروه غربشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیJournal Article20110430Because of development of comparative linguistics in the 19<sup>th</sup> Century and ethnological findings of the 20<sup>th</sup> Century, mythology was introduced as a scientific discipline; and, since ancient myths of nations are the most fundamental categories to know various nations, researchers focused on comparative mythology as a way to mutual understanding among nations. Because of this, dialogue and interaction between nations began. Thus, comparative mythology is able to remove grounds of disputes and conflicts between nations- which are mostly products of antipathy and absence of a mutual language; for, focus on cultural infrastructures may lead us to find common features among various nations; and such common features may lead to peace and friendship among them. In addition, researchers may pay attention to various climatic necessities because of differences between myths so that each and every nation may be judged under its own conditions; and such a mutual understanding may hinder enmities between nations. <br />It should be noted that in the present article, only western views toward comparative mythology have been discussed and studies.توسعة زبانشناسی تطبیقی در قرن نوزدهم و اکتشافات قومشناختی در قرن بیستم موجب شد تا اسطورهشناسی در هیئت یک علم مطرح شود و از آنجا که اسطورههای باستانی ملتها مبناییترین مقولات برای شناخت ملل مختلفاند اسطورهشناسی تطبیقی بهعنوان عامل شناخت متقابل ملل از یکدیگر مورد توجه محققان قرار گرفت و این امر به گشودهشدن باب گفتوگو و تعامل میان ملل منجر شد. به این ترتیب، اسطورهشناسی تطبیقی قادر است تا زمینههای نزاع و تخاصم میان ملل را، که اکثراً زاییدة عدم همدلی و همزبانی است، از میان ببرد، زیرا تعمق در زیربناهای فرهنگی میتواند به یافتن وجوه اشتراک میان ملل مختلف منجر شود و اشتراکات مزبور، عامل صلح و دوستی میان ملل شود. علاوه بر این، وجوه افتراق میان اسطورهها میتواند پژوهشگران را متوجه ضرورتهای اقلیمی مختلف و متنوع سازد تا هر ملتی در شرایط خاص خود، مورد سنجش و داوری قرار گیرد و این درک متقابل مانع از خصومتهای متقابل ملل گردد. شایان توجه است که مقالة حاضر فقط دیدگاه غربیها را در مورد اسطورهشناسی تطبیقی مورد بررسی قرار داده است.https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_254_c52f1bd66cc19d05628bd8bf27af3ad6.pdfپژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگیغرب شناسی بنیادی2383-05812120110421Grounds and History of Existance Philosophies and some False Understandingsزمینهها و پیشینة فلسفههای اگزیستانس
و برخی برداشتهای ناصواب3954255FAناژینصفویمقدمکارشناس ارشد فلسفة غرب دانشگاه تهران (پردیس قم)Journal Article20110514Existentialism is one of the philosophical schools which covers a great part of the contemporary philosophy. Existentialist philosophers reflect upon man's being in a way other than the being of other entities; and accurately label this distinction of man's being as "existence". They are seeking to show the difference between man's being or existence in this world and [being of] other entities. Inevitably, they have to research in the way and form that man is in this world as well as his states and Existential issues. Though this approach has been focus of the thinkers of that time and after it, Soren Kierkegaard, with his basically religious reflection as opposed to logical philosophy and rational principles of Hegel, may be called the founder of Existentialism; and Gabriel Marcel, Karl Jaspers, Martin Heidegger, and Jean Paul Sartre may be enlisted as its main representatives. <br />The notable point is that philosophers of existance avoided systematization and did not provide a systematic philosophy. Though philosophical ideas in this extensive field are so diverse that it has produced some misunderstandings, because of the common way of philosophizing and their emphasis put on man instead of nature, they are classified under "Existentialist" category.اگزیستانسیالیسم یکی از مکاتب فلسفی است که بخش بزرگی از فلسفة معاصر را دربر میگیرد. فیلسوفان اگزیستانسیالیست بر هستی انسان همچون گونهای متمایز از هستی دیگر هستندگان تأمل میکنند و با دقت به این تمایز، هستی انسان را «وجود» یا existence مینامند. آنها درصدد نشاندادن تفاوت میان وجود یا بودنِ انسان در این دنیا با سایر اشکال هستیاند. در نتیجه، به تحقیق در شیوه و شکلِبودنِ انسان در دنیا و بررسی مباحث وجودی و حالات او ناچارند. <br />ضمن اینکه این رهیافت بسیار مورد توجه اندیشمندان آن عصر و پس از آن قرار گرفت، میتوان سورن کییرکگارد را با تأملات اساساً دینی، در برابر فلسفۀ منطقی و اصول عقلانی هگل، آغازگر اگزیستانسیالیسم خواند و از گابریل مارسل، کارل یاسپرس، مارتین هایدگر، و ژان پل سارتر در مقام نمایندگان اصلی این مکتب نام برد. <br />شایان توجه است که فیلسوفان اگزیستانس از نظامسازی و ارائۀ فلسفۀ سیستماتیک پرهیز کردند و با وجود تنوع افکار فلسفی در این حوزة وسیع، که بعضاً باعث کجفهمیهایی شده، شیوۀ فلسفهورزی مشترک و آغاز و تأکید آنها بر انسان به جای طبیعت، آنها را ذیل عنوان اگزیستانسیالیست گرد میآورد.https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_255_fe131d7f5a6b38b23cc967316c13dae2.pdfپژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگیغرب شناسی بنیادی2383-05812120110421Fichte against Kant's Critical Philosophyفیشته در مواجهه با فلسفة نقادی کانت5569256FAعلیکرباسیزادهاستادیار فلسفه، دانشگاه اصفهاننسریناسدیاندانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه اصفهانJournal Article20110509In the course of history, philosophers have witnessed many developments among which is Kant's Copernican revolution. When he emerged, views towards philosophy changed completely and a new era began in philosophy. After him, every philosopher has been somehow in interaction with this view. Though Kant was claiming that he had created a fully critical system, it seems that, even in his own system, one cannot be fully faithful to the critical methodology intended by him. Some scholars advocated attempts made to improve Kantian system so that replies might be provided for those who claimed that there were deficiencies in his philosophy among whom we may mention Reinhold and Fichte. Fichte tries to provide firm foundations for philosophy and, in this way, uproot uncertainty. In his writings such as Theory of Science, he tried to explain his own methodology and improve Kant's critical philosophy. <br />Here, we try to discuss grounds for formation of the ideas of Fichte as one of the German philosophers and the way he faced problems in Kant's critical philosophy.فلسفه در طول تاریخ تحولات بسیاری کرده است. از آن جمله انقلاب کپرنیکی کانت بود که تغییر کلی نوع نگاه به فلسفه انجامید و مرحلهای جدید در فلسفه را درپی داشت. فلاسفة پس از کانت هریک به نوعی با این دیدگاه در تعامل بودند، اگرچه کانت مدعی بود که نظامی کاملاً نقادانه ایجاد کرده است، اما ظاهراً پایبندی به روش انتقادی مورد نظر او حتی در نظام خودش هم کاملاً ممکن نشده بود. سعی در اصلاح نظام کانتی برای پاسخگویی به مدعیان نارسایی فلسفة او نیز طرفدارانی داشت که از آن جمله میتوان از راینهولد و فیشته نام برد. در این میان، فیشته تلاش کرد تا با ارائة مبانی مستحکم برای فلسفه، ریشة عدم قطعیت و یقین را از میان برکند. او در نوشتههای خود، همچون آثار مربوط به نظریة علمش، سعی در توضیح روش خود و اصلاح فلسفة انتقادی کانت کرد. <br />در اینجا تلاش میکنیم به بررسی هرچند اندک پیشزمینههای شکلگیری اندیشة فیشته و چگونگی مواجهة او با مشکلات فلسفة نقادی کانت بپردازیم.https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_256_f718499c1c8cef6730f9fd03c8125cab.pdfپژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگیغرب شناسی بنیادی2383-05812120110421Types, from Locke's Contractualism to Kant's Transcendental and Aesthetic Readingانواع؛ از قراردادگرایی لاک تا خوانش استعلایی و
زیباشناختی کانت7186257FAرضاماحوزیاستادیار فلسفة پژوهشکدة مطالعات فرهنگی و اجتماعیJournal Article20110612In John Locke's thought, through an active function, the mind synthesizes sensible and successive forms acquired by internal and external senses; and, makes scientific (mental) objects against external ones. In this way, it finds quidditive concepts of objects. Then, the power of understanding selects some common ideas which concern some similar object, and introduces them as essentials of such objects, and thus as their "types". According to this view, components of types are selected by us and they are, therefore, products of selection and mind's contract. <br />On the contrary, according to Kant, the mind is merely abstracting the final and pure forms of objects or their types and genera. According to this approach, reflective judgment, in a complete action and far from a priori concepts and principles of understanding, reflects upon types of objects, and unites objects and a lot of laws of experience through abstracting types and genera. This position, according to which such universal forms are fully mental and non-cognitive and ascribed to the supersensible substrate of nature or nature in itself, is a realist one; and, it is, therefore, against Locke's contractualism; though neither Locke's contractualism nor Kant's realism is described in an extremist way. The present writing seeks to describe the opposite positions of the two philosophers concerning the mind's contribution in acquisition of types.در تفکر جان لاک، ذهن در عملکردی فعال صورتهای محسوس و متوالی کسبشده از حواس بیرونی و درونی را با هم تألیف میکند و دربرابر اعیان خارجی، اعیانی علمی (ذهنی) میسازد و بدینترتیب به مفاهیم ماهوی از اعیان دست مییابد. در ادامه، فاهمة برخی از تصورات مشترک مربوط به چند عین مشابه را گزینش میکند و آنها را ذاتیات اعیان مذکور و بنابراین «نوع» آنها معرفی میکند. بنابه این عقیده، مؤلفههای انواع را ما انتخاب میکنیم و بنابراین، انواع محصول انتخاب و قرارداد ذهن هستند. <br />درمقابل، بهعقیدة کانت، ذهن صرفاً انتزاعکنندة صورتهای غایی و محض اعیان یا همان انواع و اجناس آنهاست. بنابه این رویکرد، قوة حکم تأملی در فعالیتی کاملاً نامتعین و بهدور از مفاهیم و اصول پیشینی فاهمه، انواعِ اعیان را مورد تأمل قرار میدهد و با انتزاع انواع و اجناس، اعیان و قانونهای فراوان تجربه را وحدت میبخشد. این موضع که صورتهای کلی مذکور را کاملاً ذهنی و غیرمعرفتی معرفی میکند و آنها را به فرولایة فراحسی طبیعت یا همان طبیعت فینفسه نسبت میدهد، موضعی رئالیستی است و بنابراین درمقابل قراردادگرایی لاک قرار دارد، هرچند نه قراردادگرایی لاک از نوع افراطی است و نه رئالیسم کانت. این نوشتار درصدد است موضع مخالف این دو فیلسوف درباب سهم ذهن در حصول انواع را تشریح کند.https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_257_d96409bf894217686ba124d7356686c9.pdfپژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگیغرب شناسی بنیادی2383-05812120110421Wittgenstein's Theory of Language Games: A Postmodern Philosophical Viewpoint of Languageنظریة بازیهای زبانی ویتگنشتاین:
یک نظرگاه فلسفیِ پستمدرن دربارة زبان87100258FAبیتاللهندرلوپژوهشگر مرکز مطالعات جامعهشناختی آکادمی ایرانشناسی دانشگاه لندن (IPCSS)Journal Article20110530The Theory of Language Games is the key notion of Ludwig Wittgenstein's latter philosophy. This theory has been crafted against The Picture Theory of Language as the core of Wittgenstein’s Tractarian vision. <br /> According to The Picture Theory of Language, Language has merely one function: picturing reality. We can grasp the truth of World through grasping the truth of Language. Indeed, this latter theory is a representative of a Modern view of language. On the contrary, according to The Theory of Language Games, Language is a Multidimensional phenomenon; hence, we could never understand it from an Essentialist point of view. Indeed, Language consists of a body of different Language Games: Linguistic Functions. Each of such language games is connected with a special Form of Life. Thus conceived, understanding a language game essentially implies understanding the very Form of Life within which the language game occurs. The Theory of Language Games is a Postmodern Philosophical Standpoint of Language. And, in this article, our main goal is to analyze different aspects of this latter remark.نظریة بازیهای زبانی (the theory of language games)، محوریترین بحث فلسفة متأخر لودویگ ویتگنشتاین (1889 - 1951)، فیلسوف اتریشیتبار انگلیسی، است. این نظریه در تقابل با نظریة تصویری زبان، که هستة فلسفة متقدم ویتگنشتاین است، بسط یافته است. <br />براساس نظریة تصویری، زبان صرفاً یک کارکرد دارد: تصویرگری واقعیت. ما میتوانیم با شناخت حقیقت زبان، حقیقت جهان را دریابیم. درواقع، نظریة اخیر اساساً نمایندة یک دیدگاه مدرن دربارة زبان است. درمقابل، طبق نظریة بازیهای زبانی، زبان پدیدهای چندبعدی است، ازاینرو، نمیتوان آن را از دیدگاهی ذاتگرایانه دریافت. درواقع، زبان پیکرهای از بازیهای زبانی ـ کارکردهای زبانی، متفاوت است. هریک از این بازیهای زبانی با شکلی از زندگی منطبق است. بنابراین، فهم یک بازی زبانی مستلزم شرکت در آن شکلی از زندگی است که بازی زبانی مورد نظر در بستر آن واقع میشود. نظریة بازیهای زبانی اساساً یک دیدگاه فلسفی پستمدرن دربارة زبان است. هدف ما در این مقاله تحلیل ابعاد گوناگون مدعای اخیر است.https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_258_502e4a16930e414107ee22b6198c578f.pdfپژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگیغرب شناسی بنیادی2383-05812120110421A Description of Theoretical and Political Philosophy of Platoشرحی بر فلسفة نظری و سیاسی افلاطون101123259FAزهراواشقانی فراهانیکارشناس ارشد فلسفه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزیJournal Article20110508The present article is a short report of the most important philosophical issues of Plato concerning theory and politics. The main point concerns realization of an Ideal State which is discussed under political philosophy. At first, Plato's ideas concerning knowledge, permanence of the soul, doctrine of Ideas which is one of the most fundamental principles of Plato's philosophy, are discussed; then, issues such as justice, education, moral virtue, and the way a country should be administrated are studied. Concerning his Ideal State, Plato says: the State should be controlled by the wise people since they enjoy virtues and have succeeded to find the truth. Also, through a dialectical methodology, he tries to elevate knowledge from the level of sensible things to intelligible ones. For the same reason, he introduces an analogy which is well-known as "cave imprison". In this analogy, man makes rational limits of his knowledge, and, by education and purification of the soul, finds the absolute truth which is the same as the world of Ideas. Plato proceeds with Ideas step by step and says that philosophers have been freed from the prison of ignorance and have seen the unseen world, and since they have found the true knowledge, then they are more competent to rule.این مقاله گزارش کوتاهی است درمورد مهمترین موضوعات فلسفی افلاطون درباب نظر و سیاست. بحث اصلی تحقق دولتشهر آرمانی است که در بخش فلسفة سیاسی مطرح است. نخست به نظریات افلاطون دربارة شناسایی، بقای نفس، نظریة مُثل، که از زیربناییترین اصول فلسفة افلاطون است، و سپس به طرح مسائلی از قبیل عدالت، تربیت، فضلیت اخلاقی، و آیین کشورداری پرداخته شده است. افلاطون دربارة دولت مثالی خود میگوید که دانایان باید ادارۀ امور شهر را بهدست بگیرند زیرا آنها دارای فضلیتاند و به دریافت حقیقت نایل شدهاند. وی همچنین به کمک روش دیالکتیک سعی دارد شناخت را از سطح محسوسات به درجة عالیتر یعنی درک معقولات بالا ببرد. بدینمنظور تمثیلی میآورد که به "زندان غار" معروف است. در این تمثیل، انسان با تزکیه و تربیت حدود شناخت خود را عقلانی میکند و به حقیقت مطلق، که همان عالم مثال است، میرسد. افلاطون قدم به قدم با مثل پیش میرود و میگوید فلاسفهاند که از اسارت جهل و نادانی رها شده و جهان نادیدنی را دیدهاند و چون به معرفت واقعی رسیدهاند پس برای حکمرانی سزاوارترند.https://occidentstudy.ihcs.ac.ir/article_259_cfa0860e83a4c3a763a7e62d825349f7.pdf