دیرند و زمانمندی اصیل

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسنده

دکترای فلسفه غرب دانشگاه تهران

چکیده

هایدگر در کتاب وجود و زمان برگسن را به دلیل طرح مفهوم دیرند و تلاش برای غلبه بر مفهوم سنتی زمان می­ستاید. اما او ادّعا می­کند که تلاش او به شکست منجر شده است. زیرا معنای دیرند به­عنوان "توالی کیفی حالات آگاهی" همچنان با مولفه­های زمان سنتی همچون توالی درگیر است. هایدگر در کتاب مسائل بنیادین پدیدارشناسی نیز برگسن را به بدفهمی اندیشه ارسطو درباره زمان متهم می­کند. به نظر او این بدفهمی سبب شده است که برگسن زمان سنتی (ارسطویی) را مکان بداند. در این مقاله پس از بررسی معنای زمانمندی اصیل نتیجه می­گیریم که نقدهای هایدگر به دیرند بجا و درست بوده است. به عقیده هایدگر دیرند زمانمندی اصیل نیست. زیرا زمانِ اصیل در پیوند با وجود فهمیده می­شود، که در تعریف دیرند این عامل نادیده گرفته شده است. زمان به معنای زمانمندیِ وجودِ دازاین است. با تحلیل وجود دازاین به مثابه پروا نمی­توان زمان را موجودی پیش­دستی دانست. بلکه زمانمندی دازاین چیزی جز فرایند زمانمندسازی نیست. زمانمند سازی شرط امکانِ هر دو معنای زمان -دیرند و زمان سنتی- است.

کلیدواژه‌ها


- هایدگر، مارتین. (1392). مسائل اساسی پدیدارشناسی، ضیاء شهابی (مترجم)، انتشارات مینوی خرد.                         

- هایدگر، مارتین. (1383). مفهوم زمان و چند اثر دیگر، علی عبداللهی (مترجم)، نشر مرکز.

- هایدگر، مارتین. (1386).هستی و زمان، سیاوش جمادی (مترجم)، نشر ققنوس.

-Alweiss, Lilian. (2002). Heidegger and "The Concept of Time", in: History of The Human Sciences, Vol. 15, No.3, pp.117-132, Sage Publications.

-Aristotle, (1984). Physics, in: The Complete Works of Aristotle, Vol. 1, Jonathan Barnes (ed.). Princeton University Press.

-Bergson, Henri. (1944). Creative Evolution, Arthur Mitchell (trans.). Random House,Inc. New York.

-Bergson, Henri. (1991). Matter and Memory, Nancy Margaret Paul and W. Scott Palmer (trans.). Zone -Books, New York.

-Bergson, Henri. (2001). Time and Free Will: An Essay on the Immediate Date of Consciousness, F.L. Pogson, M.A. (trans.). Dover Publications,Inc. Mineola, New York.

Cassirer,E.(1996).The Philosophy of Symbolic Forms, Volume 4: The Metaphysics of Symbolic Forms. New Haven:Yale University Press.

-Heidegger, Martin. (1985). History of the Concept of Time: Prolegomena, Theodore Kisiel (trans.). Indiana University Press.

Heidegger, Martin. (2010). Logic: The Question of Truth,  Thomas Sheehan (trans.). Indiana University Press.

-Heidegger, Martin. (1977). Sein und Zeit, Vittorio Klostermann, Frankfurt am main.

-Heidegger, Martin. (1982). The Basic Problems of Phenomenology, Albert Hofstadter (trans. with intr.) Indiana University Press.

-Heidegger, Martin. (1992). The Concept of Time, W. McNeill (trans.). Basil Blackwell, Oxford.

-Heidegger, Martin. (2002). The Essence of Human Freedom: An Introduction to Philosophy, Ted Sadler (trans.). Continuum, New York.

-Heidegger, Martin. (1984). The Metaphysical Foundations of Logic, Michael Heim (trans.). Indiana University Press.

-Massey,Heath.(2015). The Origin of Time (Heidegger and Bergson), State University of New York Press.

-Restrepo, J.A.F. (2015). Duree and Temporality: A Defense of Bergson's Conception of Time, Discusiones Filosóficas, ISSN 0124-6127, 12/2015, Volume 16, Issue 27, pp. 49 – 61.