حقیقت و اراده معطوف به قدرت به منزله هنر

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران‌شمال

2 دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران‌شمال

چکیده

ایده اصلی تفکر نیچه مفهوم ”اراده معطوف به قدرت“ است که به عنوان بدیلی در مقابل تفکر متافیزیکی مطرح می‌گردد. تفکر نیچه پیام‌آور تفسیر نوینی از ساحت حیات فردی و اجتماعی انسان در جهان کنونی است. نقد رادیکال نیچه به سنت تفکر متافیزیکیِ تاکنونی این است که این سنت به نیهیلیسم منجر گردیده است. همین نقد در تحلیل آخر زمینه‌های ظهور معنای تازه‌ای از مفاهیم شناخت و حقیقت را فراهم ساخته است. نیچه با بازگشت به سپهر اندیشه یونان باستان و با عنایت به مفهوم صیرورت و شدن، شناخت را کوبیدن مُهر اراده معطوف به قدرت بر واقعیت می‌داند و به تبع آن حقیقت نه دیگر چون امری ثابت و مطلق که چونان وجهی تولیدی، متکثر و به مثابه افسانه‌ای سودمند از جهت رفع امورات انسانی و با عملکردی تنظیمی تلقی می‌گردد. اراده معطوف به قدرت در مقام هنرمند با بازگشت به طبیعت، چیرگی بر خود و با قدرت آفرینش‌گری خویش بر نیهیلیسم فائق آمده، عناصر سازنده حیات و زندگی را قوام می‌بخشد و به زندگی آری می‌گوید. حقیقت در چنین معنایی چیزی جز اراده معطوف به قدرت نیست.

کلیدواژه‌ها


کتاب‌نامه

ارسطو، 1389، متافیزیک، ترجمه‌ی شرف‌الدین خراسانی، تهران: حکمت

استرن، ج.پ.، 1383، نیچه، ترجمه‌ی عزت‌الله فولادوند، تهران: طرح نو

بیمل، و.، 1387، بررسی روشنگرانه اندیشه‌های مارتین هایدگر، ترجمه‌ی بیژن عبدالکریمی، تهران: سروش

بووی، آ.، 1385، زیباییشناسی و ذهنیت: از کانت تا نیچه، ترجمه‌ی فریبرز مجیدی، تهران: فرهنگستان هنر

جیمز، و.، 1386، پراگماتیسم، ترجمه‌ی عبدالکریم رشیدیان، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی

دلوز، ژ.، 1390، نیچه و فلسفه، ترجمه‌ی لیلا کوچک‌منش، تهران: رخ داد نو

رابینسون، د.، 1390، نیچه و مکتب پست‌مدرن، ترجمه‌ی ابوتراب سهراب-فروزان نیکوکار، تهران: نشر فرزان روز

رورتی، ر.، 1388، حقیقت پست‌مدرن، ترجمه‌ی محمد اصغری، تهران: الهام

ضیمران، م.، 1390، نیچه پس از هیدگر، دریدا و دولوز، تهران: هرمس

عبدالکریمی، ب.، 1387، ما و جهان نیچه‌ای، تهران: علم

فارل کرل، د.، 1370، هنر و حقیقت در ناسازگاری هول انگیز: نظر هایدگر و نیچه در خصوص ارادة معطوف به قدرت ، ترجمه محمدسعید حنایی کاشانی در نشریه هنر، تابستان، شماره 10، صص 17-6.

کاپلستون، ف.، 1388، از فیشته تا نیچه، ترجمه‌ی داریوش آشوری، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی

کافمن، س.، 1385، نیچه و استعاره، ترجمه‌ی ‌لیلا کوچک‌منش، تهران: گام نو

نیچه، ف.، 1383، تأملات نابهنگام، ترجمه‌ی سید حسن امین، تهران: انتشارات دایرة‌المعارف ایران‌شناسی

نیچه، ف.، 1388، زایش تراژدی از روح موسیقی، ترجمه‌ی رؤیا منجم، آبادان: پرسش

نیچه، ف.، 1389، اراده قدرت، ترجمه‌ی مجید شریف، تهران: جامی

نیچه، ف.، الف. 1390، تبارشناسی اخلاق، ترجمه‌ی داریوش آشوری، تهران: آگه

نیچه، ف.، ب. 1390، غروب بت‌ها، ترجمه‌ی داریوش آشوری، تهران: آگه

نیچه، ف.، ج. 1390، فراسوی نیک و بد، ترجمه‌ی داریوش آشوری، تهران: خوارزمی

نیچه، ف.، د. 1390، فلسفه، معرفت و حقیقت، ترجمه‌ی مراد فرهادپور، تهران: هرمس

نیچه، ف.، 1391، چنین گفت زرتشت، ترجمه‌ی داریوش آشوری، تهران: آگاه

نیچه، ف.، 1392، حکمت شادان، ترجمه‌ی جمال آل احمد-سعید کامران-حامد فولادوند، تهران: جامی

نیچه، ف.، 1394، آخرین یادداشت‌ها، ترجمه ایرج قانونی، تهران: آگاه

واتیمو، ج.، 1386، پایان مدرنیته، ترجمه‌ی منوچهر اسدی، آبادان: پرسش

هایدگر، م.، 1390، نیچه، ترجمه‌ی ایرج قانونی، تهران: آگه

هایدگر، م.، 1391، نیچه، ترجمه‌ی ایرج قانونی، تهران: آگه

یاسپرس، ک.، 1385، نیچه: درآمدی بر فهم فلسفه‌ورزی او، ترجمه‌ی سیاوش جمادی، تهران: ققنوس

یانگ، ج.، 1390، فلسفه‌ی هنر نیچه، ترجمه‌ی رضا باطنی. سید رضا حسینی، تهران: ورجاوند

Derrida , J., 1978, Writing and Difference, Translated with an introduction and additional notes by Alan Bass, University of Chicago Press.