اسوالد اشپنگلر با تفکیک فرهنگ از تمدن، زوال تمدن را پیامد تهی شدن فرهنگ از معنا، دین و خلاقیت معنوی می‌داند. از نظر او، غلبۀ عقل‌گرایی، مادی‌گرایی و شک‌گرایی، فرهنگ را به مرحلۀ تمدن وارد کرده و بحران معنویت را پدید می‌آورد. در چنین شرایطی، «دینداری دوم» یا ادیان و عرفان‌های نوپدید، مهم‌ترین نشانۀ این بحران‌اند؛ زیرا انسان برای جبران خلأ معنایی به معنویت‌های جایگزین روی می‌آورد. این معنویت‌ها در قالب ادیان التقاطی، عرفان‌های نوظهور، ایدئولوژی‌های سیاسی، علم‌باوری، ملی‌گرایی و دیگر اشکال سکولار بازتولید می‌شوند. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر پایۀ کتاب انحطاط غرب، نسبت فرهنگ، تمدن و معنویت و نیز تبیین اشپنگلر از منشأ معنویت‌های نوپدید را بررسی می‌کند. اشپنگلر افول تمدن را تقدیری تاریخی و اجتناب‌ناپذیر دانسته و معنویت‌های جدید را فاقد نیروی فرهنگ‌ساز می‌شمارد. با وجود ژرفای تحلیل او، جبرگرایی تاریخی، ناسازگاری در مقایسۀ فرهنگ‌ها و تقلیل علل پیدایش معنویت‌های نوپدید به بحران معنا، مهم‌ترین کاستی‌های نظریۀ وی به شمار می‌روند.
گندمی نصرآبادی، رضا. (1405). نقدی بر معنویت گرایی جدید با تاکید بر دیدگاه اسوالد اشپنگلر. (e14243). غرب شناسی بنیادی، 17(1)، e14243 https://doi.org/10.30465/os.2026.53016.2070
MLA
گندمی نصرآبادی، رضا. "نقدی بر معنویت گرایی جدید با تاکید بر دیدگاه اسوالد اشپنگلر" .e14243 , غرب شناسی بنیادی, 17, 1, 1405, e14243. doi: 10.30465/os.2026.53016.2070
HARVARD
گندمی نصرآبادی رضا. (1405). 'نقدی بر معنویت گرایی جدید با تاکید بر دیدگاه اسوالد اشپنگلر', غرب شناسی بنیادی, 17(1), e14243. doi: 10.30465/os.2026.53016.2070
CHICAGO
رضا گندمی نصرآبادی, "نقدی بر معنویت گرایی جدید با تاکید بر دیدگاه اسوالد اشپنگلر," غرب شناسی بنیادی, 17 1 (1405): e14243, doi: 10.30465/os.2026.53016.2070
VANCOUVER
گندمی نصرآبادی رضا. نقدی بر معنویت گرایی جدید با تاکید بر دیدگاه اسوالد اشپنگلر. غرب شناسی بنیادی. 1405;17(1):e14243. doi: 10.30465/os.2026.53016.2070
