دیودور سیسیلی، ایران و شرق باستان در کتابخانۀ تاریخی (1384). ترجمه همراه با مقدمه، حواشی، توضیحات و ضمائم از حمید بیکسشورکایی و اسماعیل سنگاری، تهران: جامی.
سنگاری، اسماعیل؛ مقدس، امیرحسین و عرفانه خسروی (1400). تاریخ نگاری و تاریخ نگری در دنیای باستان: زندگی، زمانه و کارنامۀ هرودوت هالیکارناسوسی. پژوهش و برگردان همراه با مقدمه، حواشی، نقشهها، توضیحات و ضمائم، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
سنگاری، اسماعیل (1399). «گذار از مصر هرودوتی در سدۀ پنجم به مصر دیودوری در سدۀ نخست پیش از میلاد». در: تاریخ هرودوت: ائوترپه، پادشاهی کمبوجیه، مصر و شگفتیهای آن، ترجمه همراه با مقدمه، حواشی، توضیحات و ضمائم از اسماعیل سنگاری؛ خسروی، عرفانه و میلاد حیدری، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
سنگاری، اسماعیل (1397). «گذار از جهان هرودوتی به جهان پلوتارخوسی: آسیبشناسی ترجمههای فارسی متون کهن بنیادین دنیای باستان». پژوهشنامۀ انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی، دورۀ 18، شمارۀ 10، شمارۀ پیاپی 62، صص171-185.
سنگاری، اسماعیل و حمید بیکسشورکایی (1393). «تاریخ پستتر از شعر یا عالیترین شکل ادبیات؛ کتابخانۀ تاریخی دیودور سیسیلی در بوتۀ نقد». فصلنامۀ بررسیهای نوین تاریخی، س1، ش2، صص1-11.
Alganza Roldan, M. (1987). Las narraciones de batallallas en la BibliotecaHistorica de Diodoro de Sicilia. Theis Doctoral, Granada.
Badian, E. (1995). “Diodorus Siculus”. In: Encyclopaedia Iranica, vol. VII, Fasc.4, Pp. 421-422.
Barber, G.L. (1935). The historian Ephorus. Cambridge.
Borza, E.N. (1968). "Cleitarchus and Diodorus17". PACH11.
Burton, A. (1972). Diodorus Siculus, Book I, A Commentary. Leiden.
Camacho, J.M. (1994). La nocion de destino en Diodoro de Sicilia, Estuiossobre Diodoro de Sicilia, Universidad de Granada.
Canfora, L. (1990). "Le but de l'historiographie selon Diodore". Studia Hellenistica 30.
Casevitz, M. (1972). Diodore de Sicile, Bibliothèque historique. Livre XII, Paris.
Chamoux, F. and Bertrac, P. (1993). Diodore de Sicile, Bibliothèque Historique, tome. I: Introduction générale. Les Belles Lettres, Paris.
Drews, R. (1962). "Diodorus and his sources". AJPH 83.
Farrington, B. (1937). Diodorus Siculus, Universal historian. Swansea.
Goukowsky, P. (1976). Diodore de Sicile, Bibliothèque historique. Livre XVII, Paris.
Hahm, D.E. (1989). "Posidonius's Theory of Historical Causation". ANRW II. 36.3.
Hoefer, F. (1846). Diodore de sicile, Bibliothèque historique. 4 Vol., Hachette, Paris.
Hornblower, J. (1981). Hieronymus of Cardia. Oxford.
Jacoby, F. (1926). Die Fragmente der Griechischen Historiker (FGrHist). Berlin.
Kunz, M. (1935). zur Beurteilung der proemien in Diodors historicher Bibliothek. Zurich.
Leclant, J. (sous la direction) (2005). Dictionnaire de l’Antiquité. Quadrige: PUF.
Malitz, J. (1926). Die Historien des Poseidonios. Munich.
Murray, O. (1970). “Hecateus of Abdera and Pharaonic Kingship”. In: JEA (56), Pp. 141-171.
Oldfather, C.H. (1933-54). Diodorus of Sicily, Library of History. (vols. 1, 2, 3, 4, 5, 6), Loeb Classical Library, London.
Palm, J. (1955). Uber Sprache und Stil des Diodoros von Sizilien. EinBeitragzur Beleuchtung der hellenistischen Prosa. Diss. Lund.
Pédech, P. (1964). La méthode historique de Polyb. Paris.
Pohlenz, M.J. (1948). Die Stoa, Geschichte einergeistigen Bewegung. t. I, Gottingen.
Reinhardt, K. (1926). Kosmos und Sympathie, Neuntersuchungenuber Poseidonius. München.
Sacks, K.S. (1990). Diodorus Siculus and the first century. Princeton.
Sacks, K.S. (1982). "The lesser prooemia of Diodorus Siculus". Hermes 110.
Sartori, F. (1984). “Storia Utopia et mito nei primi libri della Bibliotheca Historica di Diodoro Siculo”. Athenaeum 62.
Scheller, P. (1911). De Hellenistica Historiae concribendae arte. Diss. Leipzig.
Schwartz, Ed. (1903). “Diodoros (38)”. In: RE VI, Pp. 663-704.
Simpson, R.H. (1959). "Abbreviation of Hieronymus in Diodorus". AJP 80.
Shipley, G. et al. (eds.) (2006). The Cambridge Dictionary of Classical Civilization. New York: Cambridge University Press.
Stylianou, P.J. (1998). A historical commentary on Diodorus Siculus, Book 15. Oxford Classical Monographs, Oxford: Clarendon Press.
Vial, Cl. (1977). Diodore de Sicile, Bibliothèque historique. Livre XV, Paris.
Volquardsen, C.A. (1868). Untersuchungen ubre die quellen der griechischen, und sicilischen Geschichten bei Diodor. Kiel.
Zecchini, G. (1987). "La conoscenza di Diodoronel Tardonatico". Aevum 61.
